15 49.0138 8.38624 arrow 0 both 0 4000 1 0 horizontal https://www.eenplekomteblijven.be 300 4000 - 0
theme-sticky-logo-alt

Zero waste update

Even een korte recap: sinds ik in mei meedeed aan Mei Plasticvrij en daardoor ook blogs, Instagram-accounts en YouTube-kanalen begon te volgen over zero waste, ben ik me steeds bewuster geworden van mijn afval en van de materialen waar ik me in mijn dagelijkse leven mee omring. In deze post zet ik even even op een rij hoe ‘zero waste’ ik intussen ben, welke veranderingen me goed bevallen zijn, welke minder en waar ik nog alternatieven voor zoek.

Alvorens ik aan mijn verslag begin, wil ik even verduidelijken dat plasticvrij niet per definitie hetzelfde is als zero waste. Een zerowastelevensstijl houdt in dat je, in het ideale geval, geen afval produceert. Geen plastic dus, maar ook zo min mogelijk papier, blik, glas en elke andere mogelijke vorm van afval. Van al die materialen is plastic weliswaar het minst geliefde materiaal, omdat het niet vergaat, overal sporen nalaat in de natuur en in veel steden bovendien niet apart ingezameld wordt (waardoor het niet gerecycleerd kan worden), maar een zero waster probeert dus ook alle andere vormen van afval zoveel mogelijk te vermijden. Vermijden, zo luidt het principe, is immers altijd beter dan recycleren. In feite komt het erop neer, dat leerde ik vooral bij het lezen van Het Zero Waste Project (zie mijn recensie daarvan), dat iemand met een zerowastelevensstijl zijn/haar impact zoveel mogelijk wil verkleinen. In de eerste plaats door geen afval te verbruiken, maar ook door bv. zoveel mogelijk tweedehands in plaats van nieuwe spullen te kopen, te wandelen/fietsen/openbaar vervoer te gebruiken in plaats van de auto, fruit en groenten te kopen die lokaal geteeld zijn, etc. Je verkleint dus je eigen ‘waste’, of die nu zichtbaar is (zoals afval) of niet (denk aan de grondstoffen en het productieproces die gepaard gaan met de productie van nieuwe spullen).

Goed. Mijn zero waste update dus. Ik moet toegeven dat mijn motivatie naar de zomer toe een beetje begon te slabakken. Ik had in mei wel allerlei lijstjes gemaakt met zero waste alternatieven (wc-papier dat niet in plastic verpakt zit, stoffen doekjes ipv huishoudrol, shampoobars ipv shampoo in flessen), maar van die lijstjes kwam uiteindelijk weinig in huis. We kochten wel zoveel mogelijk voeding zonder plastic verpakking, maar gingen vaker naar de supermarkt in plaats van naar de verpakkingsarme winkel of naar de biomarkt hier in de buurt. Bijgevolg was onze voeding meestal niet bio en vaak ook niet korte keten. Bovendien is het in de supermarkt heel gemakkelijk om je te laten verleiden door al dat verpakt voedsel. Dus toen Delhaize veganistische kaas in het gamma opnam, dacht ik: ‘kan geen kwaad om eens te proberen toch? Dat beetje plastic weegt heus niet op tegen al het plastic dat we voor de rest uitsparen.’ Voor we het goed en wel beseften lag er bijna elke week veganistische kaas in onze kar.

Ook op andere vlakken gingen we soms terug naar onze oude gewoontes. We kochten toch weer huishoudrol (‘omdat het gemakkelijker is dan doekjes die je telkens moet wassen’), kozen wc-papier mét plastic verpakking (omdat we niet de tijd namen om uit te zoeken hoe het anders kon) en ik kreeg de indruk dat mijn bamboe tandenborstel mijn tandvlees irriteerde, dus besloot ik weer over te schakelen naar mijn elektrische (en dus plastic) tandenborstel. Toch waren er ook dingen die we wél goed deden. We dronken alleen nog water van de kraan, kochten geen plastic flessen shampoo en douchegel meer, maar lieten onze bestaande flessen bijvullen in de verpakkinsgarme winkel, gebruikten azijn (konden we laten bijvullen ipv steeds nieuwe flessen te kopen) als wasverzachter en toen we op zoek waren naar een gieter om onze planten water te geven, zochten we net zolang tot we er eentje vonden die niet gemaakt was van plastic. Al bij al boekten we dus alsnog vooruitgang (zeker in vergelijking met onze levensstijl voor Mei Plasticvrij), maar er waren ook veel momenten dat het minder ging en we onze zerowasteprincipes even lieten varen.

Toen Het Zero Waste Project midden september in de brievenbus viel, had ik net boodschappen gedaan bij de supermarkt. In mijn mandje zaten onder andere veganistische smeerkaas en veldsla in een plastic zakje. Nadat ik de eerste pagina’s van het boek gelezen had, had ik daar al snel spijt van. Ik merkte dat ik veel informatie die in het boek gecommuniceerd wordt eigenlijk al wist, maar er blijkbaar nood aan had om die feiten nog eens opgesomd te zien om mijn motivatie weer aan te scherpen. Bovendien reikt het boek heel wat zero waste alternatieven aan waar ik nog niet over had nagedacht. De rest van die week genoot ik ‘s middags van mijn boterhammen met smeerkaas, maar besloot ik die nadien niet meer te kopen. Sinds die week kopen we opnieuw steeds minder bij de reguliere supermarkt. We gaan weer vaker naar de verpakkinsgarme winkel en kopen onze groenten en fruit op de biomarkt of bij een biowinkel met een lokaal aanbod. Toen onze shampoo op was, besloten we de shampoobars van Lush uit te proberen (mijn vriend wil nu niets anders meer!). We vervingen Loki’s gewone kattenbakvulsel door een organische variant. We kochten een houten afwasborstel met vervangbaar kopje en een houten wc-borstel en proberen bij elke aankoop na te denken hoe we die zo zero waste mogelijk kunnen doen.

Loopt alles nu op wieltjes? Nee, niet altijd. We zijn nog altijd op zoek naar een goed zero waste alternatief voor tandpasta. Bij de verpakkingsarme winkel probeerden we tandtabletjes, maar daar waren we niet meteen heel enthousiast over. Voorlopig gebruiken we dus nog (veganistische) tandpasta in een tube. Ook onze kat maakt het ons niet altijd even makkelijk. Aangezien hij overal haren achterlaat, gebruikten we vroeger een kledingroller om onze kleding en meubels weer haarvrij te maken. Ook daar hebben we nog geen goed alternatief voor gevonden. Wat onze boodschappen betreft, slagen we er 99% van de tijd in om geen plastic mee naar huis te nemen, maar chips zijn onze guilty pleasure. Af en toe sluipt er dus wel eens een chipszak onze keukenkasten in.

Wat mij erg helpt om niet weer in een motivatiedipje te belanden, is om enerzijds mezelf te blijven herinneren aan het belang van de inspanningen die we doen door boeken te lezen, documentaires te kijken en over het algemeen steeds meer informatie te vergaren, en om anderzijds de lat ook niet meteen heel hoog te leggen. Hoewel ik hierboven uitlegde dat zero waste niet gelijkgesteld kan worden aan het vermijden van plastic, is dat wel hetgeen waar wij momenteel vooral op focussen. Dat betekent bijvoorbeeld dat we voorlopig wel nog voeding in glas en blik kopen. In de toekomst willen we ook daar alternatieven voor vinden, maar voorlopig beperken we ons tot het bannen van plastic. Zo’n stapsgewijze aanpak is, naar mijn gevoel, een veel ‘natuurlijkere’ aanpassing. Daarnaast maak ik ook elke maand een lijstje met enkele zero waste swaps die ik die maand hoop door te voeren. Voor deze maand staan daar bijvoorbeeld herbruikbare watjes (heb ik na al die maanden nog steeds niet aangeschaft) en een houten kam op. Zo’n lijstje zorgt er opnieuw voor dat je stapsgewijs overschakelt naar minder waste, maar houdt het ook betaalbaar.

Ik ben, met andere woorden, nog lang niet zo zero waste als ik zou willen zijn, maar ik ben wel aardig op weg. Ik heb de afgelopen maanden geleerd wat voor mij werkt en wat niet en wat ik moet doen om mezelf gemotiveerd te houden. Enkele doelen per maand opstellen werkt voor mij bijvoorbeeld prima, maar misschien ben jij iemand die liever alles in een keer aanpakt. Ik moet mezelf blijven onderdompelen in informatie (uit het oog is uit het hart), maar mijn vriend heeft die herhaling van feiten bijvoorbeeld helemaal niet nodig om te weten waar hij het voor doet. Mijn zero waste journey is dus vast niet de jouwe, maar het helpt voor mij vaak wel om te kijken hoe andere mensen het doen. Misschien helpt het jou dus ook om te lezen hoe ik het doe. Ik neem mij alvast voor om geregeld een nieuwe update te plaatsen, hier of op mijn Instagram (volg mij daar dus zeker ook), want sharing is caring.

-0 Comment-

Leave a Reply