15 49.0138 8.38624 arrow 0 both 0 4000 1 0 horizontal https://www.eenplekomteblijven.be 300 4000 - 0
theme-sticky-logo-alt

Vegan in sociale situaties: hoe doe je dat?

Toen ik nog flexanist was (iemand die zweeft tussen vegetariër en veganist), at ik thuis zo goed als altijd plantaardig. Het waren vooral sociale situaties die me ervan weerhielden om voltijds veganist te worden. Het leek me zo moeilijk om plantaardig te willen eten als je met familie op restaurant gaat of als je door vrienden wordt uitgenodigd om te komen eten. Ik wilde dan vooral ‘niet moeilijk doen’. Nu ik sinds zo’n half jaar veganist geworden ben, weet ik dat het helemaal niet moeilijk is om ook in sociale situaties aan je plantaardige dieet vast te houden. Als ik op Instagram iets post over veganisme, krijg ik best veel vragen over hoe ik dat dan doe, veganistisch eten buitenshuis, dus het leek me interessant om er een artikel aan te wijden.

Op restaurant

Laten we maar meteen met de ‘moeilijkste’ situatie beginnen. Je wordt door je familie uitgenodigd om op restaurant te gaan. Als je op restaurant gaat in een grote stad is dat vaak niet zo’n probleem. Er zijn genoeg restaurants die minstens een veganistische optie hebben. Ik probeer de keuze van het restaurant dan zo te beïnvloeden dat we naar een restaurant gaan waarvan ik weet dat ze er iets veganistisch hebben. Happy Cow is een handige app/website als je op zoek bent naar vegan opties! Als je verwacht wordt te gaan eten in een (in mijn geval) kleine, Limburgse stad is die optie er vaak niet. Dan mag je over het algemeen al blij zijn als er iets vegetarisch op de menukaart staat. In dat geval probeer ik een restaurant te kiezen waarvan ik weet dat de keuken in principe ‘makkelijk’ iets veganistisch kan maken. Denk bijvoorbeeld aan mediterraanse/oosterse keukens (Libanees, Indisch, Italiaans, Thais). In vergelijking met traditionele Belgische of Franse keukens is het voor zo’n restaurant relatief makkelijk om een plantaardig gerecht uit hun mouw te schudden. Ik probeer dan ook op voorhand contact op te nemen met het restaurant om te laten weten dat we veganistisch eten en om te vragen of het voor hen lukt om ons een gerecht voor te zetten. In mijn ervaring is dat meestal geen probleem. De belangrijkste tip, denk ik: probeer vooral niet om vleeseters mee te tronen naar een vega(n) restaurant als ze daar geen zin in hebben. Tenzij je zin hebt in een hoogst ongemakkelijke avond, doe het dan vooral wel. Wil je afspreken met vrienden en vriendinnen om iets te gaan eten? Lunchzaken hebben over het algemeen meer vegan opties (of kunnen makkelijker iets vegan op tafel toveren).

Bij familie of vrienden thuis

Als je bij vrienden of familie thuis wordt uitgenodigd, heb je wat meer opties. Sowieso vraag je best op voorhand wat de kok van dienst van plan is om te koken. Als die nog geen idee heeft, kan je enkele suggesties doen die makkelijk te ‘veganizen’ zijn. Denk bijvoorbeeld aan pasta of pizza. Als het moeilijk is om het geplande gerecht plantaardig te maken, kan je ook altijd voorstellen om ter plekke zelf iets te koken of om het op voorhand te maken en dan mee te nemen. Afgelopen kerst stond er bij mijn ‘schoonouders’ bijvoorbeeld vidé met frietjes op het menu. Niet meteen een plantaardig gerecht dus. Omdat we wisten dat de friteuse toch al gebruikt zou worden, namen we de vegan ‘vlees’kroketten van De Vegetarische Slager en wat veganaise mee. Makkelijk om klaar te maken, niet veel extra moeite voor mijn schoonmoeder. Ik merk dat als je zelf een beetje moeite doet om de situatie voor je vrienden of familie zo gemakkelijk mogelijk te maken, zij ook begripvoller zullen zijn ten opzichte van je keuze. Vaak is het zo dat niet-veganisten zich niet meteen een beeld kunnen vormen bij een ‘veganistische maaltijd’, dus als je die zelf meeneemt of ter plekke iets kookt, kunnen zij ook wennen aan het idee en begrijpen ze dat het in veel gevallen niet zo moeilijk is om een vegan optie te voorzien.

Bij familiefeesten

Voor familiefeesten geldt eigenlijk een mix van de vorige adviezen. Pols op voorhand wie voor het eten zal zorgen, doe eventueel wat suggesties en neem in het slechtste geval je eigen eten mee. Als het eten voorzien wordt door een cateringbedrijf of een restaurant, neem daar dan even contact mee op. Uit ervaring weet ik dat het vaak helpt om het woord ‘veganistisch’ te vervangen door de uitleg ervan. Iets in de aard van ‘ik eet geen vlees of vis en ook geen dierlijke producten als melk, kaas, yoghurt of honing’. Zo weet je ook ‘zeker’ dat ze begrijpen wat je bedoelt. Ik zet ‘zeker’ hier even tussen aanhalingstekens, want je bent op restaurant of op een familiefeest vaak niet 100% zeker dat je echt geen dierlijke producten aan het eten bent. Ik probeer daar zoveel mogelijk vrede mee te nemen. Anders kan ik op den duur ook niet meer van het eten genieten. (Let wel: ik neem er vrede mee als ik mijn best heb gedaan om ervoor te zorgen dat ik plantaardig eet – ik ga niet ‘voor een keer’ toch maar iets vegetarisch eten. Dan eet ik liever niks. Ik bedoel vooral dat je niet paranoïde moet worden over de kans dat er misschien toch een dierlijk product in je eten verzeild is geraakt. Veganisme gaat, tenminste voor mij, nog altijd om het streven naar een bestaan waarin zo weinig mogelijk dieren worden gebruikt of uitgebuit.)

Ik moet toegeven dat ik zelf, toen ik veganist werd, nogal schrik had voor de reactie van mijn omgeving. Bleek nergens voor nodig. Ook niet bij sociale situaties als familie-etentjes, kerstfeesten of restaurantuitjes. Aan de hand van bovenstaande tips heb ik nog geen enkele ongemakkelijke situatie meegemaakt. Laat je daar dus vooral niet door tegenhouden. Ik moet er misschien voor de volledigheid even bij zeggen dat ik niet iemand ben die anderen voortdurend aanspreekt over hun voedingskeuzes en dus ook niet op zoek ga naar de confrontatie. Dat ligt nu eenmaal niet in mijn aard, maar bovendien geloof ik ook niet dat zo’n confrontatie veel positieve gevolgen heeft. Als ik tijdens sociale situaties word aangesproken over mijn keuze voor veganisme, probeer ik zo rustig en volledig mogelijk te antwoorden op de vragen. Als ik er niet op word aangesproken, begin ik er ook niet over. Ik merk dat je bij mensen meer interesse opwekt door zelf op een positieve manier achter je keuze te staan en je aan die keuze te houden dan door andere mensen te wijzen op de, volgens jou, ‘slechte keuze’ die zij maken. Misschien is dat wel de gouden tip van dit artikel.

Wat zijn jouw ervaringen als veganist in sociale situaties? Heb jij nog tips die ik niet aan bod liet komen? Laat het me vooral weten!

Fotocredits: Toa Heftiba via Unsplash.

-4 Comments-

  • January 28, 2019 at 7:34 pm

    Ik moet daar nog heel wat assertiever in worden. Ik heb me daarom uitgeroepen tot when-at-home vegan, daar voel ik het me meest relaxed bij. 10 jaar geleden heb ik een paar jaar vegan gegeten en eigenlijk viel dat best mee, het enige dat ik een voor had, was dat ik op een trouwfeest alles uitgelegd had wat ik niet at en toch zat er nog kaas op… dat vond ik niet zo fijn.

    • February 4, 2019 at 12:58 pm
      Sigrid

      Snap ik, Sofie. Dat is helemaal niet fijn. Ik probeer me daar meestal niet zo in op te jagen, maar dat is soms moeilijk. Ik vind het soms ook nog ongemakkelijk hoor, om voet bij stuk te houden en telkens uit te leggen wat ik wel en niet eet en waarom, maar ik merk dat het me ook net helpt om in het algemeen wat zelfverzekerder te worden. Alleen maar pluspunten voor mij, maar iedereens situatie is anders natuurlijk 🙂

  • February 2, 2019 at 12:48 pm

    Ik mag de laatste tijd als Limburger toch niet klagen! Ook al ben ik vegetariër eet ik voornamelijk volledig vegan als ik ga uiteten. Vind ik zo’n heerlijke trend! Kunnen we alleen maar toejuichen.

    • February 4, 2019 at 12:56 pm
      Sigrid

      Hoi Lore 🙂 Het is zeker zo dat het steeds makkelijker wordt, ook in Limburg, maar als ik in Sint-Truiden moet gaan eten, is het toch nog een hele klus, kan ik je verzekeren 😀 gelukkig zijn er met de jaren steeds meer opties!

Leave a Reply