15 49.0138 8.38624 arrow 0 both 0 4000 1 0 horizontal https://www.eenplekomteblijven.be 300 4000 - 0
theme-sticky-logo-alt

#eenplekomtelezen – mei update

Een plek om te blijven is vooral een blog over duurzaam en (licht)groen leven, maar omdat boeken en literatuur mijn andere grote passie zijn, leek het me leuk om ook daar af en toe wat over te schrijven. Om het allemaal wat overzichtelijk te houden, bedacht ik #eenplekomtelezen, een maandelijkse update waarin ik vertel over de boeken die ik die maand gelezen heb of waarin ik andere boekgerelateerde content deel. Hier komt dus de eerste! 

Zoals ik in eerdere blogposts al schreef, stond mei vooral in het teken van onze verhuizing. Verhuizen betekent stress. En stress betekent comfort reads. De Harry Potter-serie is voor mij de ultieme comfort read. Omdat ik de serie al zo vaak gelezen heb, ken ik het verhaal, maar weet ik dus ook dat ik me in een wereld onderdompel waar ik me veilig in voel. Het fijnste aan de Harry Potter-boeken is voor mij dan ook niet de spanning van de verhaallijn, maar zijn net die momenten waarop er zo goed als niets gebeurt, momenten waarin Harry, Ron en Hermione gewoon op Hogwarts zijn en J.K. Rowling op magistrale wijze (ja, fan hoor) haar wereld en personages opbouwt. Harry Potter and the Goblet of Fire was voorheen zeker niet een van mijn favorieten uit de reeks, maar ik heb er deze keer veel meer van genoten dan ik verwacht had. Ik vind de Quidditch World Cup sowieso een heel leuk begin van het boek, maar ook de relatie tussen Harry en Sirius wist mij deze keer veel meer te raken. Leuk hoe bij elke herlezing andere dingen opvallen en naar de voorgrond treden.

Tot een paar jaar geleden las ik voornamelijk boeken in het Nederlands, maar mijn liefde voor Nederlandstalige auteurs ebde langzaam maar zeker weg. Omdat ik het gevoel had dat er vooral aandacht was voor een bepaald soort boeken: door blanke, zelfgenoegzame mannen voor blanke, zelfgenoegzame mannen. Dat soort boeken hoef ik niet meer. Onder invloed van booktube (lees: youtubers die video’s maken over boeken) begon ik meer en meer Engelstalige boeken te lezen en kwam mijn liefde voor lezen en literatuur weer terug. Omdat ik ook boeken recenseer voor Mappalibri kreeg ik een tijd geleden De avond is ongemak van Marieke Lucas Rijneveld in handen, en onder invloed daarvan ging ik op zoek naar nieuwe, vrouwelijke stemmen in de Nederlandse literatuur. Marjolijn van Heemstra is daar ongetwijfeld een van. En we noemen hem is het relaas van een zoektocht naar een mysterieus familielid waar door de jaren heen een mythe over ontstaan is die niemand nog kan verifiëren of ontrafelen. Het is een toegankelijke reflectie over geschiedenis en de kracht van verhalen, een boek dat zich afvraagt wat het betekent om een kind te krijgen in een wereld waarin de lijn tussen waarheid en leugen steeds vager wordt. Omwille van die onderwerpen vond ik het een heel interessant boek, mooi geschreven ook. Gedurende de tweede helft begon het wel wat te sleuren en moest ik vaker op zoek gaan naar motivatie om weer verder te lezen.

Een ander boek dat zeker op het lijstje van vernieuwende, Nederlandstalige aanwinsten mag is Concept M van Aafke Romeijn. Tijdens het lezen was ik ervan overtuigd dat dit mijn lievelingsboek van de maand zou worden. Werd het uiteindelijk niet, maar het geeft wel aan hoe leuk ik dit boek vond. Elders schreef ik al uitgebreider over waarom dit zo’n goed boek is, maar ik vat het hier nog even samen. Concept M is een politieke science fiction over Nederland in het jaar 2020. In dat Nederland lijden steeds meer en meer mensen aan de ziekte kleurloosheid; een ziekte die ervoor zorgt dat ze afhankelijk zijn van dure kleurstofampullen om te overleven. De vraag ontstaat of de maatschappij wel voor die kosten moet opdraaien. Het Nederland van Concept M lijkt dus wel een omkering van het Nederland van nu. Het spel met te veel kleur of te weinig geeft de roman een interessante gelaagdheid. Bovendien is het ook gewoon goed geschreven, in een toegankelijke rechttoe rechtaan-taal die niet aan literariteit inboet. Aan wie graag romans leest die spelen met engagement en subtiele politieke reflectie, zou ik Concept M zeker aanraden.

En dan, trommelgeroffel, het beste boek van de maand, met kilometers voorsprong: When I Hit You: Or, the Portrait of the Writer as a Young Wife van Meena Kandasamy. Dit boek is, zoals de titel al zegt, een portret van een pas getrouwde schrijfster. Het is ook een boek over huiselijk geweld. Daarom had ik aanvankelijk een beetje schrik om eraan te beginnen. Boeken met zulke onderwerpen zijn vaak (vanzelfsprekend) nogal zwaar en overweldigend. Dat was dit boek inderdaad, maar niet op een negatieve manier. Wat ik er zo goed aan vind, is dat het de mechanismen van emotioneel en fysiek misbruik toont op een manier waarop de verscheurdheid van het slachtoffer heel behapbaar wordt. “Waarom liep je niet gewoon weg?”, een vraag die veel mensen blijkbaar stellen als slachtoffers vertellen over huiselijk geweld, krijgt in dit boek een duidelijk antwoord. Het hoofdpersonage is een intelligente vrouw uit de Indische middenklasse. Daarmee ontkracht dit boek dus het cliché dat enkel kansarme vrouwen, aan de onderkant van de samenleving, slachtoffer zouden zijn van huiselijk geweld. Er zijn nog tal van andere redenen waarom ik denk dat iedereen dit boek zou moeten lezen: omdat het een reflectie is op het maatschappelijke draagvlak van misbruik, op de manier waarop de westerse intellectuele geschiedenis misbruik negeert of zelfs verheerlijkt. Ik heb sinds lange tijd niet meer zoveel gevoeld als tijdens het lezen van When I Hit You. Geleerd trouwens ook. Gewoon lezen dus.

Als je geïnteresseerd bent in meer recensies of boekentips, kan je me altijd volgen op mijn instagram @lookslikedbooks waar ik (om het wat gescheiden te houden) enkel post over boeken. Veel leesplezier!

 

-0 Comment-

Leave a Reply