15 49.0138 8.38624 arrow 0 both 0 4000 1 0 horizontal https://www.eenplekomteblijven.be 300 4000 - 0
theme-sticky-logo-alt

#eenplekomtelezen: juni update + nieuwe vs. tweedehands boeken

Wat ik in juni gelezen heb

Juni was niet mijn beste leesmaand. Dat heeft een aantal oorzaken. Dat ik veel last had van nek- en hoofdpijn bijvoorbeeld, maar ook dat ik besliste om me door deze kanjer te wroeten. De verborgen geschiedenis van Donna Tartt is zo’n boek dat ik altijd zal associëren met de boekenkast van mijn moeder. Omdat het er naar mijn gevoel altijd in heeft gestaan (het boek kwam uit in 1992, ik was toen twee jaar) en omdat het zo’n boek is dat omwille van de omvang alle aandacht naar zich toetrekt. Ik had van veel mensen gehoord dat dit echt hun lievelingsboek is en dat ze wouden dat ze het konden ‘on-lezen’, zodat ze het nadien opnieuw voor de eerste keer zouden kunnen lezen. Af en toe hoorde ik ook wel eens iets negatiefs, over ‘te lang’, ‘te saai’, ‘onnodig’, maar ik hou wel van lang uitgesponnen romans die nergens naartoe lijken te gaan, dus ook de negatieve feedback bevestigde voor mij vooral het gevoel dat het stilaan tijd werd dat ik Donna Tartt op mijn lijstje zette.

Achteraf gezien begrijp ik de kritiek. Ik denk niet dat De verborgen geschiedenis een boek is dat iedereen kan plezieren. Ik was vooral gecharmeerd door de focus op Griekse literatuur, waardoor ik me weer even in de lessen Grieks op de middelbare school voelde, en de opbouw van de personages, die bijna allemaal onbetrouwbaar en strontvervelend zijn, maar niet op een afstotende manier. Ik hou meestal helemaal niet van bewust onaangename personages, maar voor de personages van Tartt voelde ik wel wat. Wat het boek voor mij zo goed maakt, is de stijl waarin Tartt schrijft. Wat een mooie zinnen. Ook een pluim voor de vertaling trouwens. Wat mij betreft vier sterren, dit boek. (Maar stiekem ook wel blij dat ik het ein-de-lijk uit heb!)

Tegelijkertijd las ik The Multi-Hyphen Method van Emma Gannon. Juni ’18 = WK voetbal = televisie die vaak aanstaat = minder tijd om geconcentreerd te lezen. Donna Tartt lezen tijdens een voetbalmatch bleek al snel een grote no-no, dus besloot ik mijn e-reader nog eens van onder het stof te halen. Ik kreeg deze e-reader eens voor een verjaardag en heb er sindsdien een haat-liefdeverhouding mee. Ik gebruik hem meestal voor boeken waarvan ik op voorhand weet dat ik ze waarschijnlijk niet zal willen herlezen of voor boeken die moeilijk te krijgen zijn. Ik was al een tijdje aan het wachten op de publicatie van Emma Gannons nieuwe boek – ik luister wel eens naar haar podcast – en met die WK-gekte leek het me het ideale moment om het te lezen. Voor dit soort niet al te zware non-fictie heb ik minder nood aan stilte. De ondertitel van het boek luidt: ‘Work less, create more, and design a career that works for you’. Dat is ook waar het boek over gaat: je tijd nuttiger besteden en daardoor creatiever zijn, op een manier die werkt voor jou. Het is een reflectie op de moderne werkomgeving, op een generatie zonder welomlijnde job, maar met veel /’en in een twitter- of instagrambio. Hoewel het boek nogal repetitief is en de boodschap ook zou kunnen overbrengen in ruim de helft van het huidige aantal pagina’s, vond ik het interessant om te lezen. Ik heb er zeker ook enkele tips van opgestoken die ik dagelijks toepas.

Nieuw vs. tweedehands: waar koop ik mijn boeken?

Hoewel het nu vast logischer geweest was om een betoog af te steken over fysieke vs. e-boeken (komt er ooit misschien nog aan), zou ik het graag hebben over een onderwerp dat door de boeken hierboven in zekere zin eveneens ingeleid wordt. Ik kocht De verborgen geschiedenis voor een paar euro in een kringwinkel, het boek van Emma Gannon kocht ik bij gebrek aan beter op bol.com. Omdat ik omwille van nogal voor de hand liggende redenen een sterke voorstander ben van een circulaire economie, kocht ik mijn boeken tot voor kort het liefst tweedehands. Ik kocht ze in kringwinkels of in de Oxfam bookshop. Toen bekeek ik op een dag deze video van Olivia Pope, waarin ze de voor- en nadelen van nieuwe en tweedehands boeken op een rijtje zet. Waar het, in het kort, op neerkomt, is dat tweedehands boeken inderdaad bijdragen tot een circulaire economie, duurzamer zijn en je er, afhankelijk van waar je de boeken koopt, geld mee doneert aan een goed doel, maar ook dat de boekenindustrie het geld van nieuwe boeken goed kan gebruiken. Als je een nieuw boek koopt, krijgen verschillende actoren in de boekenindustrie (van de auteur tot de uitgever tot de boekverkoper) daar natuurlijk (een beetje) geld voor. Dat is niet zo als je een tweedehands boek koopt. Omdat ik weet dat zowel auteurs als boekhandelaars nu niet meteen zwemmen in het geld, vind ik het wel belangrijk om daar rekening mee te houden.

Ik doe het daarom als volgt. Als ik een bepaald boek wil kopen, kijk ik eerst bij een onafhankelijke boekenwinkel. Aangezien de verkoop van papieren boeken daalt en onafhankelijke boekenwinkels toch de meest kwetsbare schakel zijn in de boekenverkoop, probeer ik die boekenwinkels zoveel mogelijk te steunen. Als ik het betreffende boek daar niet kan vinden, ga ik kijken bij ketens als Fnac en Standaard Boekhandel. Die ketens hebben mijn geld weliswaar iets minder hard nodig, maar ik steun alsnog de auteur met mijn aankoop. Vooral bij beginnende auteurs vind ik dat belangrijk. Als ik het boek ook daar niet vind, bestel ik het online via bol.com of the book depository – als plan C, zo’n beetje. Ik koop ook nog boeken in kringwinkels en andere tweedehands winkels. Daar kijk ik meestal gewoon wat er op dat moment in de rekken staat en laat ik me verrassen. Het leuke van tweedehands boeken is dat ze in vergelijking met een nieuw boek veel minder geld kosten. Daardoor ben je al sneller geneigd om een boek waar je niet helemaal zeker van bent toch te proberen. Op die manier heb ik al veel boeken en auteurs ontdekt die tot mijn favorieten behoren! Doorgaans koop ik dus iets meer nieuwe dan tweedehands boeken, maar ik streef naar een gelijke verdeling van de twee. Daar voel ik me, met alle pro’s en cons in het achterhoofd, het beste bij.

Ik begrijp natuurlijk dat ik vanuit een geprivilegieerde positie spreek: ik heb geld om nieuwe boeken te kunnen kopen. Voor wie een kleiner budget heeft om aan boeken te kunnen spenderen, zijn tweedehands boeken en bibliotheken natuurlijk helemaal prima. En voor wie nu eenmaal dol is op de zoektocht naar een tweedehands boek of graag rondneust in de lokale bibliotheek uiteraard ook. Uit ervaring weet ik dat bibliotheken in mijn geval meestal gelijk staan aan hoge boetes, dus boeken lenen doe ik er weinig. Ik vind het vaak wel leuk om er naar de boeken te kijken en inspiratie op te doen. Ieder zijn meug, of hoe gaat dat gezegde? Hoe staan jullie tegenover nieuwe vs. tweedehands boetes? Of toch liever gewoon naar de bib? Tot volgende maand voor een nieuwe leesupdate!

-2 Comments-

  • August 11, 2018 at 11:26 am
    Stella de Smit

    Goed artikel! Ik begreep ook van een boekhandelaar hier in de buurt dat de tweedehands boeken die door winkels op bol.com worden aangeboden, helemaal niet per se tweedehands zijn. Een soort boek-uitbuiting zeg maar. Ze stunten met lage prijzen en bieden het voordelig aan maar vaak is er niks mis met het boek. Daarom koop ik enkel tweedehands van particuliere aanbieders, meestal zie je dat wel aan de naam.

    • August 15, 2018 at 9:24 am
      Sigrid

      Dank je wel! Oh, dat wist ik bijvoorbeeld niet. Goed dat je het zegt!

Leave a Reply